Kiyoshi Kurosawa'nın 1997 yapımı 'Cure', sıradan bir polisiye veya korku filmi olmanın çok ötesine geçen, izleyiciyi psikolojik derinliklere sürükleyen bir başyapıttır. Film, görünüşte birbirleriyle alakasız, ancak aynı yöntemle (göğüslerine büyük bir 'X' işareti açılarak) işlenen bir dizi cinayeti araştıran hayal kırıklığına uğramış dedektif Kenichi Takabe'nin (Kōji Yakusho) hikayesini anlatır. Suçlular, eylemlerinin ardındaki motivasyonu hatırlamayan sıradan insanlardır ve bu durum, Takabe'nin gerçeklik ve akıl sağlığı algısını yavaş yavaş aşındırır.

Olay örgüsünün merkezinde, hipnotik bir güce sahip olduğu anlaşılan ve sadece 'Mamiya' olarak bilinen gizemli bir adam (Masato Hagiwara) vardır. Mamiya, kurbanlarıyla yaptığı basit görünen sohbetlerle, onların içindeki bastırılmış şiddeti serbest bırakabilmektedir. Kurosawa, gerilimi kan ve şiddet gösterileriyle değil, rahatsız edici bir atmosfer, minimal müzik ve uzun, gerilim dolu plan sekanslarıyla inşa eder. Bu yaklaşım, izleyiciyi sürekli bir tedirginlik halinde tutar.

Kōji Yakusho'nun, giderek artan çaresizlik ve paranoyayı mükemmel bir şekilde yansıtan performansı filmin belkemiğidir. Masato Hagiwara ise unutulmaz bir antitez yaratır; tehditkar olmaktan çok, boş ve kayıtsız tavırlarıyla son derece ürkütücüdür. 'Cure', sadece bir katil yakalama hikayesi değil, insan zihninin karanlık köşelerine, kolektif bilinçdışına ve şiddetin bulaşıcı doğasına dair derin bir incelemedir. Görsel ve tematik karmaşıklığı, onu sadece izlenmesi değil, üzerine düşünülmesi gereken bir film haline getirir. Psikolojik gerilim ve sanatsal sinema seven herkesin mutlaka izlemesi gereken, etkisi uzun süre silinmeyen bir kült klasiktir.