Hideo Nakata'nın yönettiği 2002 yapımı Dark Water (Honogurai Mizu no Soko Kara), modern Japon korku sinemasının en etkileyici örneklerinden biridir. Film, boşanma sürecindeki Yoshimi Matsubara'nın küçük kızı Ikuko ile birlikte eski ve bakımsız bir apartman dairesine taşınmasıyla başlar. Ancak bu yeni başlangıç, yukarıdaki daireden gelen inatçı ve asla durmayan bir su sızıntısıyla birlikte kabusa dönüşür. Sızıntı, binanın kasvetli atmosferine eklenen bir gerilim unsuru olmanın ötesinde, geçmişte yaşanmış ve üstü örtülmüş trajik bir olayın habercisidir.

Hitomi Kuroki, annelik içgüdüleri ile paranoyası arasında sıkışıp kalan Yoshimi karakterini unutulmaz bir şekilde canlandırır. Korku, doğaüstü unsurlardan ziyade, annenin kızını koruma çabası ve yalnızlığının derinliği üzerinden inşa edilir. Rio Kanno'nun canlandırdığı küçük Ikuko ise masumiyeti ve giderek artan esrarengiz davranışlarıyla filmin kalbinde yer alır. Nakata, Ringu (Halka) filminde olduğu gibi burada da gündelik nesneleri (su, saç, plastik torba) korkunun temel taşlarına dönüştürmedeki ustalığını gösterir.

Dark Water, sadece ürpertici sahneleriyle değil, terk edilmişlik, ebeveynlik sorumluluğu ve geçmişin bugüne musallat olması gibi temaları işlemesiyle de izleyiciyi etkiler. Apartmanın rutubetli duvarları ve sürekli damlayan su, karakterlerin psikolojik çöküşünün mükemmel bir metaforudur. Gerginliği adım adım artıran atmosferi, sarsıcı finali ve duygusal derinliği ile Dark Water, psikolojik gerilim ve doğaüstü korku türlerini harmanlayan bir başyapıt. Sadece korku filmi hayranlarının değil, iyi bir hikaye ve güçlü karakter drama arayan herkesin izlemesi gereken bir film.