Catherine Breillat'ın yönettiği 2007 yapımı 'The Last Mistress' (Une vieille maîtresse), 19. yüzyıl Fransız aristokrasisinin gösterişli ama ikiyüzlü dünyasında geçen tutkulu ve karmaşık bir aşk hikayesini anlatıyor. Film, asi ve ahlaksız genç aristokrat Ryno de Marigny'nin (Fu'ad Aït Aattou) on yıldır sürdürdüğü fırtınalı ilişkinin merkezindeki İspanyol metresi Vellini (Asia Argento) ile vedalaşıp, erdemli ve saf bir genç kadın olan Hermangarde (Roxane Mesquida) ile evlenmeye karar vermesiyle başlar. Ancak geçmişin gölgesi, özellikle de tutkuyla bağlı olduğu eski metresi, bu 'saygın' evliliğin üzerine kara bulutlar gibi çöker.

Asia Argento'nun vahşi, manipülatif ve manyetik performansıyla canlandırdığı Vellini karakteri, filmin tartışmasız kalbi. Fu'ad Aït Aattou ise tutkuları ile toplumsal beklentileri arasında sıkışıp kalmış Ryno'yu ikna edici bir naiflikle sunuyor. Breillat, dönem kostümleri ve dekorları içinde, cinsellik, arzu, toplumsal normlar ve özgürlük üzerine sert ve düşündürücü sorular soruyor. Görsel estetiği ve atmosferiyle izleyiciyi o döneme taşıyan film, sade bir aşk üçgeninden ziyade, tutkunun doğası ve sosyal sınıfların ilişkileri nasıl şekillendirdiği üzerine derinlemesine bir inceleme sunuyor.

'The Last Mistress', alışılagelmiş dönem dramlarından sıyrılarak, perdenin ardındaki yasak arzuları ve insan ruhunun karanlık köşelerini cesurca ele alıyor. Tutkunun mantığa, toplumsal beklentilerin kişisel isteklere üstün gelip gelmeyeceğini sorgulatan bu film, karakterlerin iç çatışmalarını ve karmaşık duygusal bağlarını ustalıkla işliyor. Fransız-İtalyan ortak yapımı olan film, edebi bir derinlik ve görsel bir zenginlik arayan, tutku dolu hikayelere ilgi duyan izleyiciler için kaçırılmaması gereken bir yapım. Breillat'ın karakteristik sert üslubuyla bezeli bu hikaye, izleyiciyi rahatsız edebilir ama aynı zamanda derinden etkileyip düşündürecek güce sahip.