Robert Aldrich'in yönettiği 1962 tarihli 'What Ever Happened to Baby Jane?', psikolojik gerilim ve gotik korku türlerinin klasikleşmiş bir örneğidir. Film, bir zamanların ünlü çocuk vodvil yıldızı 'Baby' Jane Hudson ile kendisini gölgede bırakan, başarılı bir film yıldızı olan kız kardeşi Blanche'ın hikayesini anlatır. Bir trafik kazası sonucu tekerlekli sandalyeye mahkum olan Blanche, artık harap bir Hollywood malikanesinde, geçmişin yıkıntıları arasında, ablası Jane'in bakımına muhtaçtır. Jane ise unutulmuşluğun ve kıskançlığın pençesinde, paranoyak bir şekilde kaybolan şöhretini geri kazanma hayaliyle yaşamaktadır. Bu umutsuz rüya, onu kardeşine karşı giderek daha zalim ve manipülatif bir psikolojik işkence uygulamaya iter.

Bette Davis (Jane) ve Joan Crawford (Blanche) arasındaki gerilim sadece ekranda değil, set arkasında da efsanevidir ve bu kimya, filmin rahatsız edici atmosferine paha biçilmez bir katkı sağlar. Davis, makyajlı, tuhaf davranışlı ve tehlikeli bir şekilde dengesiz karakteriyle adeta bir şölen sunarken, Crawford ise aciz, korkmuş ama zihnen keskin Blanche'ı unutulmaz kılar. Aldrich'in yönetimi, klostrofobik malikane dekorunda, gerilimi adım adım tırmandırarak izleyiciyi sürekli bir tedirginlik halinde tutmayı başarır.

Film, şöhretin geçiciliği, kıskançlığın yıkıcılığı, kardeş rekabeti ve çocukluk travmalarının yetişkinlikteki yansımaları gibi temaları işler. Gotik dekor, rahatsız edici müzik ve iki dev oyuncunun karşılıklı performansı, 'What Ever Happened to Baby Jane?'i sadece bir korku filminden öte, derinlikli bir karakter çalışmasına dönüştürür. Sinema tarihinin en ikonik gerilim sahnelerine ev sahipliği yapan bu başyapıt, psikolojik korkunun nasıl yapılacağının bir dersidir ve her film severin izlemesi gereken zamansız bir klasiktir.